Η τιμή και το χρήμα -δέκα χρόνια μετά (1)

Στη Λογοτεχνία της Α Λυκείου μελετώντας το θέμα "Τα φύλα στη λογοτεχνία διαβάσαμε μεταξύ άλλων, το "Η τιμή και το χρήμα"του Θεοτόκη.

 Μας άρεσε, επαινέσαμε τη Ρήνη, κατηγορήσαμε τη σιόρα Επιστήμη, τον Τρίνκουλο και πιο πολύ τον Αντρέα ("μα να την αφήσει! ανεύθυνος!), 

 

με το ένα τμήμα τραγουδήσαμε και "τιμή δεν έχει η αγάπη"

 

και αποφασίσαμε να μην τελείωσει έτσι η ιστορία του Αντρέα και της Ρήνης. Έτσι,
ο Αντρέας και η Ρήνη συναντιούνται δέκα χρόνια μετά...και να οι διάφορες εκδοχές (ανώνυμες για λόγους ντροπής!)
Διαβάστε και πέστε μας τη γνώμη σας!

Εκδοχή 1η

Η Ρήνη είχε ηδη μετακομίσει στην Θεσσαλονικη οπου βρηκε και δουλεια ως καθαριστρια που πολύ επιθυμουσε. Μαζί της επαιρνε παντα και τον μονακριβο γιο της, τον Νασο σε οποιαδηποτε δουλεια ή και αγγαρεια αντιστοιχως. Δεν είχε εκεινη την περιοδο καποιον αντρα στο πλευρο της αν και ειχε γνωρισει καποιον,ο οποιος τελικα την εγκατέλειψε λογω της αδυναμιας του και της αγνοιας  του στον τροπο μεγαλωματος ενος παιδιου.Ο Ανδρέας δεν είχε φτιάξει τη ζωή του επισης.Ηταν και αυτος πια Θεσσαλονικιός κατοικος.Το μυαλό του αραια και που γυριζε πισω στην Ρήνη αλλα μετα παλι ξεχνιοταν.

 Μια μέρα οπου η Ρήνη είχε πάει τον γιο της μια βολτα,αντικριζει ένα πολύ παραξενο θεαμα. Η Ρήνη νόμιζε πως ειδε τον Ανδρεα να κοντοστεκεται στο απεναντι πεζοδρομιο.Συνεχισε να προχωρει ευχόμενη να μην ηταν εκεινος.Ευχόμενη να ηταν καποιος που του εμοιαζε.Ειχε χρονια να τον δει οποτε θα μπερδευτηκε,σκεφτηκε.Ομως ο ηχος της φωνης του καθως ελεγε το ονομα της κατέρριψε κάθε της ελπιδα να μην είναι εκεινος.Η φωνη του ηταν τοσο ξεχωριστη οσο και χαραγμενη στη μνημη της. Ο Ανδρέας χωρις να χασει λεπτο ετρεξε από πισω της. Εκεινος την καταλαβε αμεσως. Η Ρήνη προσπαθησε ματαια να κανει πως δε τον ακουσε,όμως ο μικρος δε μπορουσε να υποκριθει ότι δεν ακουσε κανεναν να φωναζει την πολυαγαπημενη του μητερα. Η συζητηση τους αποδειχτηκε μοιραια. Η Ρηνη αρνηθηκε να του απαντησει σε οποιαδήποτε ερωτηση που της εκανε εκεινος. Ιδιως αυτην που ζητουσε να μαθει τινος ηταν το παιδι που κρατουσε από το χερι.Του τονισε πως ακομα και αυτή η ξαφνικη τους συναντηση την ταραξε και πως ποτε μα ποτε δεν ηθελε να τον ξαναδει.Ετσι και εγινε.Ηταν κομματι του παρελθοντος της,ένα παρελθον το οποιο πολύ θα ηθελε να ξεχασει.Με την παρουσια του θα ηταν αδυνατο.Τις προθεσεις του Ανδρεα δε τις μαθαμε ποτε.Τα πραγματικα αισθηματα του καθενος,επισης.Ο μικρος Νασος δεν γνωρισε ποτε τον πατερα του και τελος,κανεις δεν εμαθε τι απεγινε η Ρηνη ή ο Ανδρεας.

Εκδοχή 2^η

Η Ρήνη είχε μετακομίσει στην Αθήνα για να βρει εκεί εργασία ως καθαρίστρια. Μαζί της είχε και τον γιο της, τον μικρό Ανδρέα. Ήταν εκεί ήδη δυο χρόνια και η δουλειά πήγαινε  αρκετά καλά. Δεν είχε βρει άλλον άντρα όμως καθώς όλοι τρόμαζαν στην ιδέα πως έχει έναν δεκάχρονο γιο, ο οποίος προέρχεται από παράνομη αγάπη. Εντελώς τυχαία, ο Ανδρέας βρισκόταν στην Αθήνα για μια δουλειά. Ο Ανδρέας δεν είχε φτιάξει τη ζωή του. Το μυαλό του ήταν συνέχεια στην Ρήνη και τον γιο του που δεν είχε την ευκαιρία να δει ποτέ. Η σιόρα Επιστήμη του το είχε απαγορέψει κατηγορηματικά. Μια μέρα η Ρήνη είχε πάει τον μικρό Ανδρέα στην πλατεία να παίξει με τους φίλους του. Από εκεί περνούσε όμως και ο Ανδρέας. Η Ρήνη νόμιζε πως είδε κάποιον άλλον που του έμοιαζε. Άλλωστε, είχε περάσει αρκετός καιρός από την τελευταία φορά που τον είχε δει. Ο Ανδρέας όμως όταν την είδε δεν έχασε λεπτό κι έτρεξε να της μιλήσει. Η Ρήνη έκανε ο,τι μπορούσε για να φύγει αλλά δε πρόλαβε. Η συνάντηση ήταν μοιραία. Ο Ανδρέας την ρώτησε πώς είναι , αυτή δε του απάντησε, βρισκόταν σε τρομερή σύγχυση. Τότε ήρθε ο μικρός Ανδρέας να ζητήσει το νερό του. Ο Αντρέας δεν πίστευε στα μάτια του. Ο μικρός κατάλαβε αμέσως ότι κάτι περίεργο συνέβαινε κι έτσι ρώτησε την μητέρα του ποιος είναι ο κύριος. Η Ρήνη δε μίλησε. Ο Ανδρέας συστήθηκε ως ένας παλιός φίλος και όταν ο μικρός του είπε το όνομα του,ο Αντρέας δάκρυσε. Στη συνέχεια, η Ρήνη ζήτησε από τον μικρό Ανδρέα να πάει να παίξει με τους φίλους του για να μιλήσει με τον Ανδρέα. Είχαν τόσα να πουν οι δυο τους. Οι ερωτήσεις άρχισαν να πέφτουν σαν βροχή και οι απαντήσεις ήταν άμεσες. Φαινόταν πως οι δυο τους αγαπιόντουσαν ακόμα. Μάλιστα, η Ρήνη τον κάλεσε το βράδυ στο σπίτι για φαγητό. Είχε έρθει η ώρα ο μικρός Ανδρέας μα γνωρίσει τον πατέρα του. Έτσι κι έγινε. Οι δυο τους ταίριαξαν αμέσως. Μοιράστηκαν όσα είχαν χάσει τόσα χρόνια. Την επόμενη ημέρα και χωρίς να χάνει άλλο χρόνο, ο Ανδρέας ζήτησε από την Ρήνη να τον παντρευτεί και να ζήσουν επιτέλους μαζί. Η Ρήνη  δέχτηκε δίχως δεύτερη σκέψη.